|
Tæpur milljarður, á silfurfati... |
|
föstudagur, 19 febrúar 2010 |
Það vekur forvitni að skoða hvað felst í bráðnauðsynlegu umhverfisgjaldi sem mikilvægt er að innheimt verði af erlendum ríkisborgurum sem heimsækja Ísland, og gildir þá einu hvort viðkomandi ætli að dvelja nokkrar nætur í Reykjavík, aka hringveginn eða skoða og njóta víðerna. Ég hef áður skrifað um umhverfisgjaldið og þykir undarlegt að málið skuli ekki fá afgreiðslu í stjórnsýslunni og gjaldinu komið á sem allra fyrst.
Ekki þykir mér flókið að innheimta gjaldið með farmiðakaupum til landsins – eiginlega einfaldast og skilvirkast því ekki viljum við að rukkað verði við komuna til landsins. Gjaldið mun vitaskuld hækka fargjaldið en ég er ekki í vafa um jákvæðan skilning ferðamannsins á innheimtunni.
Þegar ferðamenn fá útskýringar á tilgangi umhverfisgjaldsins, verða mótmæli engin og brosandi ferðamaðurinn réttir fram aðgangseyrinn, vitandi um þátttöku sína í umhverfisvernd og sjálfbærri þróun á Íslandi. Hér er viðkvæm náttúra og ástæða til vistvænnar hugsunar og ábyrgrar ferðamennsku.
Aðgöngumiði sem er 10 €, verður stór upphæð þegar við margföldum með fjölda erlendra gesta; 500 þúsund gestir x gengi, heildarupphæð umhverfisgjalds árlega er þá um 875 milljónir / tæpur milljarður sem hægt er að nota til að endurbæta ferðamannastaði, efla atvinnugreinina og innviði ferðaþjónustunnar til framtíðar.
Ég segi; innheimtum 10 evrur af öllum erlendum ferðamönnum. Innheimtum með farseðlakaupum viðkomandi ferðamanns. Lögfestum innheimtuna strax, við höfum ekki efni á að bíða lengur... |
|
Króna á móti krónu, hvað er nú það? |
|
fimmtudagur, 28 janúar 2010 |
Það hefur tíðkast síðustu misserin að Ferðamálastofa hefur staðið fyrir markaðsátaki bæði innanlands og á erlendum vettvangi í samstarfi við íslensk fyrirtæki í ferðaþjónustu. Það hefur vakið athygli að Ferðamálastofa auglýsir eftir þátttakendum sem skulu geta lagt fram 2 krónur á móti einni sem kemur frá yfirvöldum (Ferðamálastofu). Ekki nóg með það því Ferðamálastofa ákveður hvaða verkefni skuli hljóta þessa eina krónu á móti tveimur. Þess er ávallt krafist þegar um markaðsstarf erlendis er um að ræða, að markaðssetningin þ.e. átaksverkefnið höfði til markhópa á skilgreindum aðal-svæðum Ferðamálaráðs; Bretland, Skandinavía og Bandaríkjunum (ef til vill mið-Evrópu). Það að Ferðamálastofa skuli halda uppboð á „krónum“ með þessum hætti, er umhugsunarvert, ekki síst í ljósi þess að yfirleitt eru það einungis „stærri“ fyrirtæki í greininni sem koma til greina enda þar einna helst til aurar í erlent markaðsstarf og átaksverkefni af þessum toga. Ég efast reyndar um að hér sé um átaksverkefni að ræða, þegar upphæðin er ákveðin fyrst og svo hvað megi gera fyrir peninginn. Faglegt markaðsstarf byrjar á hinum endanum; hvað þarf til að ná árangri og hvað kostar það?
Ég set spurningarmerki við áframhald á þess háttar samstarfsverkefnum fyrir útvalda, sem krónu-úthlutunin er.
Meira um krónu-úthlutun á innanlandsmarkaði síðar.. |
|
|
Upplýst ferðaþjónusta utan annatíma |
|
miðvikudagur, 23 september 2009 |
|
Ljósið er mikilvægt í ferðaþjónustunni. Lýsing er nauðsynleg til að skapa þá umgjörð sem nauðsynleg er í sviðsmyndinni, því ekki viljum við horfa á leikverkið ljóslaust – þá sést ekki neitt! Það er mikilvægara en margur hyggur, að lýsa upp merkilega staði í víðum skilningi þess orðs, ekki síst fyrir ferðafólkið sem kemur oft um langan veg til að upplifa og dvelja í samfélagi okkar utan sumartímans þegar birtan varpar ljósi sínu á alla leikmyndina – nánast allan sólarhringinn. Við verðum að lýsa upp og skapa þannig bjartari og áhugaverðari umgjörð. Okkur hættir til að skilgreina ferðamannastaði allt of þröngt, líta á söfn, minnismerki, veitingahús og gististaði sem vinsæla ferðamannastaði í þéttbýli og líta framhjá umhverfinu í heild sinni og þeirri staðreynt að ferðamaðurinn upplifir sig í nýju framandi umhverfi sem hefur áhrif á upplifun og veru hans á staðnum. Þannig er umhverfið eins og leikmynd, mótuð af samfélaginu og verður umgjörð ferðamennskunnar. Upplifunin verður margfalt sterkari í dagsljósinu sem svo auðvelt er að skapa í rökkrinu. |
|
|
Friðarsúlan, eintómur misskilningur |
|
fimmtudagur, 27 ágúst 2009 |
Við eigum höfuðborg sem heitir Reykjavík, ekki stór á meðal höfuðborga nágrannaþjóðanna – en samt svo sérstök, margbreytileg og skemmtileg segja útlendir ferðamenn, aðspurðir. Borgin á ekki mörg kennileiti, nema ef væri Hallgrímskirkja og Perlan. Minna fer fyrir skúlptúrum eins og Sólfarinu við Skúlagötu sem vekur alltaf jafn mikla athygli.
Eitt er svo kennileitið, nýtt af nálinni - tilkomið fyrir nokkrum misserum. Þetta er FRIÐARSÚLAN í Viðey, sem svo sannarlega er ljósið í myrkrinu og vitnar um stórhug og manngæsku Johns Lennons heitins og fjölskyldu hans með ekkju Bítilsins í fararbroddi.
Ljósa-súlunni var valinn staður í Viðey, svo himinbjarminn sæist um langan veg. En undarlegast þykir mér að þessi FRIÐARSÚLA, sé ekki ljósumprýdd nema nokkra skammdegisdaga á ári í stað þess að hafa FRIÐARLJÓSIÐ logandi allan veturinn eftir að skyggja fer á daginn. Það er hægðarleikur að stilla ljósgjafann þannig að lýsi eftir myrkur.
Njótum Friðarsúlunnar og gerum hana að söluvöru í ferðaþjónustunni. Kveikjum ljós í rökkrinu og látum það skýna, svo skapi aðdáun og friðsemd með þeim sem sækja höfuðborgina heima á þeim árstíma. |
|
|
|
<< Byrja < Fyrri 1 2 3 4 5 Næsta > Endir >>
|
| Úrslit 1 - 7 af 31 |
